Ieder gezin is anders
Ieder gezin is anders. Je kan bij je beide ouders wonen, bij een ouder alleen, afwisselend bij de ene ouder en bij de andere, bij familie, bij adoptieouders, in een instelling… Elk gezin heeft eigen regels, afspraken, manieren van omgaan met elkaar. Sommige gezinnen praten veel met elkaar, andere vinden woorden maar niets. Als het hele gezin op elkaar is ingespeeld, dan is samen leven een grote steun. Op de website van de Kinder- en Jongerentelefoon lees je meer over de verschillende soorten gezinnen. Je kan ze ook bereiken via hun gratis telefoonnummer: (0800)15.111.
Nieuw samengesteld gezin
Na een scheiding of een overlijden gaan je moeder of vader misschien samenleven met een nieuwe partner, die zelf kinderen heeft. In het ‘nieuw samengesteld gezin’ of stiefgezin zullen andere huisregels gelden. Soms moet je ook verhuizen naar een andere woning. Het vraagt voor iedereen tijd en moeite om aan de nieuwe situatie te wennen. Enkel veel overleggen en praten met het hele nieuwe gezin kan de aanpassing vlotter doen verlopen. Als de conflicten te groot worden en je vindt thuis geen steun meer, dan kan je deskundige hulp zoeken bij een jac*. Op www.tweehuizen.be vind je meer informatie over het leven met gescheiden ouders.
Adoptiegezin
Een kind dat geadopteerd wordt, komt in een nieuw gezin terecht. Door adoptie ben je een volwaardig lid van de familie, met dezelfde wettelijke rechten en plichten als een biologisch kind. Je krijgt ook dezelfde achternaam. Jongeren die na hun 15de geadopteerd worden, moeten hun toestemming geven.
Soms stel je je als adoptiekind vragen over je natuurlijke vader of moeder. Je wil weten wie ze zijn en waarom ze je afgestaan hebben. De meeste adoptieouders begrijpen die vragen wel en verwachten ze zelfs. Praat met je adoptieouders. Je kan ook bij de adoptiedienst ofKind en Gezin terecht.
Wonen in een instelling
Niet elke jongere woont in een gezin. Sommige jongeren wonen in een instelling, waar ze samenleven met andere jongeren en begeleiders. Je woont in een instelling omdat het thuis minder goed gaat. Soms kunnen je ouders om een of andere reden niet meer voor je zorgen. Als de problemen lang duren, moeilijk op te lossen zijn, en je nog geen 18 bent, dan kan je – eventueel samen met je ouders - beslissen om met een medewerker van het jongerenadviescentrum naar het comité voor bijzondere jeugdzorg te stappen.
De consulent van het comité zal samen met jou en je ouders zoeken naar een oplossing. Dat kan begeleiding zijn, samen met het hele gezin, bij je thuis. Het comité kan ook voor opvang in een dagcentrum zorgen, of je tijdelijk plaatsen in een pleeggezin of een instelling. Als je ouder dan 14 bent, dan is jouw akkoord nodig, maar ook je ouders moeten instemmen met het voorstel. De consulent houdt jouw gegevens bij en is jouw aanspreekpunt. Ben je ouder dan 17, dan kom je in aanmerking voor begeleid zelfstandig wonen. Als je vragen hebt of bepaalde maatregelen niet juist vindt, dan kan je altijd terecht bij de JO-lijn. De oproep is gratis en anoniem en komt niet op de telefoonrekening te staan.
Pleeggezin
Als er thuis problemen zijn, dan kan je tijdelijk in een pleeggezin geplaatst worden. Dat kan voor enkele dagen zijn, enkele weken, maanden of zelfs jaren, tot er een oplossing gevonden is voor de problemen. Soms zijn de pleegouders familieleden of kennissen. Je komt terecht in een pleeggezin omdat je ouders hulp gezocht hebben, via het comité voor bijzondere jeugdzorg, of via de jeugdrechtbank. Hoe dan ook, plaatsing in een pleeggezin gebeurt pas als jij of je ouders echt geen andere uitweg meer zien. Meer informatie over pleeggezinnen vind je op http://www.pleegzorgvlaanderen.be/. Je krijgt ook uitleg bij de Jo-lijn.
Weglopen
Weglopen kan volgens de wet niet. Je ouders blijven verantwoordelijk voor jou tot je 18 bent. Wil je ergens anders wonen of zijn, dan moet je de toestemming van je ouders hebben. Heb je die niet, dan kunnen je ouders klacht indienen bij de politie. De politie zal je opsporen en weer thuis brengen. Je ouders kunnen de mensen die je opvangen aanklagen voor ‘ontvoering van een minderjarige’. Probeer daarom eerst te praten over je moeilijkheden thuis. Kom je er zelf niet uit, praat er dan over met een hulpverleningsdienst. Een jongerenadviescentrum zoekt samen met jou naar mogelijke oplossingen. Hier vind je meer info over alleen wonen.